Bruno Fernandes heeft voor Manchester United 111 doelpunten gemaakt in 335 wedstrijden, maar zijn huidige seizoen valt ver af bij zijn recente prestaties. Het is pas zeven weken geleden dat hij in het Manchester Opera House trots sprak nadat hij was verkozen tot PFA Player of the Year voor 2025-26.
De aanvoerder van United had al de Premier League-prijs en die van de Football Writers gewonnen als erkenning voor zijn enorme bijdrage aan de onverwachte derde plaats van zijn ploeg.
Fernandes scoorde negen keer en leverde 21 assists. Daarmee verbrak hij een Premier League-record dat Thierry Henry en Kevin de Bruyne gezamenlijk hielden.
In de laatste elf wedstrijden van vorig seizoen maakte United 21 doelpunten. Fernandes was daarbij goed voor 12 ervan, als schutter of als gever. In de reeks van zeven wedstrijden die United terugbracht naar de Europese topcompetitie, na een afwezigheid van twee jaar, was de 31-jarige betrokken bij negen van de twaalf doelpunten.
Statistisch was dat opmerkelijk. Het deed denken aan Eric Cantona in het titelwinnende seizoen 1995-96, toen hij zes wedstrijden achter elkaar scoorde, waarvan vijf keer met slechts één doelpunt van United.
“Het was een bijzonder seizoen voor mij,” vertelde Fernandes aan een enthousiast publiek. “Ik ben er erg trots op.
Maar we spelen geen tennis. We spelen niet alleen voor onszelf. We spelen voor een team, voor een club, voor de fans. Er is niets bijzonders dat daarboven gaat.”
Die woorden klinken nu extra zwaar, want vergeleken met die uitzonderlijke cijfers zijn de cijfers van dit seizoen een stuk minder indrukwekkend.
Fernandes heeft in alle zes Premier League-wedstrijden van United van begin tot eind gespeeld. Hij staat op drie doelpunten en één assist. Al die bijdragen kwamen tegen Ipswich, de tweede wedstrijd van het seizoen en tot nu toe de enige overwinning van zijn ploeg.
De cijfers zijn eigenlijk beter dan vorig seizoen, toen hij in de eerste zes wedstrijden twee keer scoorde en geen enkele kans creëerde. Destijds speelde Fernandes echter in de diepere middenveldrol die Ruben Amorim verkoos.
Schoten en kansen
Dit seizoen heeft Fernandes het op een na hoogste aantal schoten van zijn carrière, gemiddeld 3,3 per wedstrijd. Zijn beste seizoen was 3,5 in 2020-21. Het aantal schoten op doel is echter zijn op één na laagste, met gemiddeld 0,8. Zijn kansencreatie, gemiddeld 2,5 per wedstrijd, is eveneens de op één na laagste van zijn tijd op Old Trafford en ligt duidelijk onder de 4,0 die hij vorig seizoen haalde.
Nog opvallender is dat hij dit seizoen pas één ‘grote kans’ heeft gecreëerd: de hoge pass die Bryan Mbeumo op 30 augustus vrijspeelde tegen de verdediging van Ipswich. Fernandes kwam vorig seizoen gemiddeld op één grote kans per wedstrijd.
De cijfers van Fernandes en zijn algemene betrokkenheid verklaren mede waarom United slechts zes punten pakte uit de eerste zes wedstrijden. Het is hun slechtste competitiestart in veertig jaar, toen Ron Atkinson uiteindelijk werd ontslagen om plaats te maken voor Sir Alex Ferguson.
Maar is Fernandes een oorzaak van het malaise bij United, of een symptoom ervan?
Fitheid en de rol van Carrick
De fitheid van de Portugese spelmaker is niet zeker. Fernandes mist zelden een wedstrijd, maar hij ontbrak in de recente Nations League-wedstrijd tegen Noorwegen. Bondscoach Jorge Jesus zei dat de voormalige speler van Sporting “met pijn speelt”.
Fernandes was echter fit genoeg om terug te keren voor de laatste twee interlands van de extra pauze. Daarvoor speelde hij de volle negentig minuten in de 4-0 overwinning op Sabah FK, de Azerbeidzjaanse kampioen, in de Champions League.
United-trainer Michael Carrick ziet het niet als een probleem nu hij zijn ploeg voorbereidt op het duel met Atlético Madrid op dinsdag.
“Hij had iets, maar dat gebeurt vaak,” zei Carrick. “Spelers spelen wel vaker met klachten.
Het is niet ideaal, maar het is beheersbaar. Bruno kan spelen. Dat is de inzet die hij toont.
Hij is er vrijwel overheen, was vanmorgen in de training erg scherp en kijkt uit naar de wedstrijd.”
Sesko en Casemiro gemist
Aan het eind van vorig seizoen, toen de bijdrage van Fernandes op zijn sterkst was, speelde Benjamin Sesko regelmatig als spits op de nummer negen, terwijl de ervaren Braziliaan Casemiro het anker op het middenveld vormde.
Van de negen competitiedoelpunten die Sesko in 2026 maakte, bereidde Fernandes er vier voor. Ook was Fernandes betrokken bij vier van de laatste vijf doelpunten die Casemiro vanaf 1 februari maakte als speler van Manchester United.
Los van de doelpunten is ook duidelijk dat United de aanwezigheid van Sesko en Casemiro mist.
Zelfs Casemiro’s grootste bewonderaars kunnen niet beweren dat de huidige lage loopcijfers van United komen doordat de 34-jarige deze zomer naar Inter Miami vertrok. Zijn positiespel en spelinzicht blijven echter van een hoog niveau. Fernandes kon risico’s nemen, in de wetenschap dat United bij balverlies in de omschakeling niet snel overspeeld zou worden.
Wat Sesko betreft: zijn nieuwe scheenbeenblessure verlengt alleen een periode van afwezigheid die sterk wordt gevoeld en waarvoor nog geen einddatum bekend is.
De clubleiding negeerde deze zomer de roep om extra aanvallende versterking en versterkte in plaats daarvan het middenveld van Carrick.
Een plan om de initiële afwezigheid van de Sloveen op te vangen door Mbeumo als nummer negen te gebruiken, moest worden geschrapt toen Amad Diallo vlak voor de openingswedstrijd bij Hull een enkelblessure opliep.
Matheus Cunha kreeg uiteindelijk de rol, maar hij zakte herhaaldelijk diep weg, precies in de ruimte waar Fernandes zich ophield. Het duo vond nooit een effectieve manier om daarmee om te gaan.
Voor Fernandes voelt het beperkend aan. Hoewel hij niet iemand is die het aan zelfvertrouwen ontbreekt, lijkt zijn besluitvorming wel te lijden onder de situatie.
In het weekend tegen Tottenham had Fernandes een ongelooflijke 23 minuten nodig om één pass te geven.
Wat nu?
Carrick zei op maandag, vooruitkijkend naar de Champions League-wedstrijd tegen Atlético, dat niemand “gegarandeerd” een plek in zijn elftal heeft. Hij voegde er echter genoeg voorbehouden aan toe om duidelijk te maken dat het uit de ploeg laten van zijn aanvoerder niet in zijn gedachten zit.
Toch moet United beter gaan spelen, en dat betekent dat Fernandes eveneens beter moet worden.
“Bruno is een topspeler,” zei Carrick.
“Soms loopt het gewoon niet mee. Soms heb je een periode waarin dat zo is.
Maar hij heeft ongelooflijke dingen gedaan voor deze club en hij zal dat in de toekomst opnieuw doen, daar twijfel ik niet aan.”
About the Author
